3. M-Macchina

De espressomaschine is de plaats waar alles bij elkaar komt.

Een espressomachine is een apparaat dat espressokoffie produceert door heet water onder hoge druk door gemalen koffie te voeren. Onder invloed van twee variabelen, temperatuur en druk, worden de oplosbare stoffen (suikers en proteïnen) en sommige onoplosbare stoffen (vetten en colloïden) uit de gemalen koffie getrokken: de geëxtraheerde onoplosbare stoffen verlenen de espresso zijn aromatische eigenschappen en body.

Een kopje espresso is het resultaat van een procédé dat met veel creativiteit en vernuft is ontwikkeld. Het eerste prototype van een machine die in staat was om diverse kopjes achtereen te zetten werd in 1882 in Frankrijk ontwikkeld. Alle verdere ontwikkelingen zijn vooral te danken aan Italiaanse ontwikkelaars. In 1901 begon de Italiaanse firma Bezzera met de fabrieksmatige productie van espressomachines. Vooral in Zuid-Italië worden deze - hefboom- machines nog wel gebruikt. Verschillende technische verbeteringen zoals de instelbare springveer van Achille Gaggia hebben uiteindelijk geleid tot de huidige apparatuur.

Het meest gangbare modellen zijn tegenwoordig gebaseerd op het continue stroom principe, met een rotatiepomp. Door de pomp wordt koud water gestuwd in een warmtewisselaar. Via een sproeier wordt het water gelijkmatig verdeeld..en de espresso is klaar. Dit systeem werd in 1961 door Ernesto Valente (Faema) gepatenteerd.

De belangrijkste bestanddelen van een espressomachine.

Verwarmingselement
Het verwarmingselement verwarmt het water ca. 92 tot 94° C en houdt het water gedurende de extractie constant op die temperatuur. De goedkopere machines maken gebruik van aluminium of stalen verwarmingselementen. De duurdere exemplaren vaak een koperen. Natuurlijk zijn de thermische eigenschappen van de koperen verwarmingselementen beter.

Zetgroep
Ook wel het het hart van de machine genoemd. In het algemeen geldt dat een zetgroep van een grotere diameter betere resultaten geeft dan een kleinere. De filterdrager is bij voorkeur van een zwaardere metaalsoort, mogelijk messing, omdat die de warmte beter vasthoudt.

Druk
De vaak in de wervingsteksten omschreven: maximale druk, zegt eigenlijk helemaal niet zo veel over de kwaliteit van de machine, of over de uiteindelijke druk op de koffie. Alle in de handel zijnde pompen kunnen de druk vaak van ca. 10 Bar makelijk aan. Het is meer de manier waarop de druk bij de koffie komt.

Leidingen
Ook leidingen in het apparaat zijn, in verband met de warmtegeleiding, bij voorkeur van koper.