Op twee uitzonderingen na hebben alle koffiebonen ongeveer dezefde grootte.
Koffiebonen worden eerst gesorteerd op grootte en daarna op dichtheid. Op twee uitzonderingen na hebben alle koffiebonen dezelfde grootte en vorm: ze zijn vlak aan de ene en ovaal aan de andere kant - en ze zijn langwerpig. De uitzonderingen zijn de parelboon, die wat ronder is, en de olifantsboon of Maragogype, die groter is - beide bonen zijn duurder.
Zie ook in ons assortiment:
Blanche Dael Maragogype
Over het algemeen leveren de grotere bonen een betere koffie. De grootte wordt weergegeven op een schaal van 10 tot 20, hoewel sommige nationale kwaliteitsaanduidingen overeenkomen met de grootte - bijvoorbeeld AA. De bonen worden gesorteerd met behulp van een zeef, maar in dit stadium kunnen ook bonen van dezelfde grootte verschillend zijn - en de beschadigde en uitgedroogde bonen zijn nog niet verwijderd.
Het scheiden.
De ongewenste bonen zijn het beste van de goede te scheiden met behulp van zwaartekracht en lucht. Pneumatische methode, die met de hand gebeurt en veel vaardigheid vereist, gebruikt een luchtstraal om zware en lichte bonen van elkaar te scheiden. In een alternatieve methode houden gravimetrische separators de bonen op verhoogde bladen; een luchtstroom zorgt ervoor dat de zwaardere bonen vallen. Ook hiervoor is veel vaardigheid nodig, maar bij een juiste uitvoering is de scheiding effectiever en uniformer.
In de volgende fase verwijdert met de overgebleven slechte bonen. Dit gebeurt meestal op het oog terwijl de bonen langskomen op een lopende band.
Andere methoden zijn het electronisch sorteren op kleur, dat vooral wordt toegepast bij robustabonen, en de bichromatische methode, die met behulp van licht de "misbaksels" ontdekt.
Het menselijk oog is tot nu toe nog steeds de beste sorteerder, maar het zal niet meer lang duren of de machines zullen deze taak overnemen.
